विटलेली वाट

मी वाट बघत बसतो…
वाट बघता बघता वीट येतो.
वीट येताच मी निघू म्हणतो,
वाट न बघताच निघालो म्हणून,
तू वीटच डोक्यात घालते.
वीट डोक्यात बसल्यावर वाट लागते,
तू आल्या वाटेने परत निघून जाते.

मी वाट बघत बसतो…

तुझी वट इतकी आहे,
की इतकी वाट लावल्यावरही,
वाटतं की वाटलं तितकी वाट नाही लागली,
आणि तितकासा वीटही आलेला नाही अजून.
वाटतं मग पुन्हा...
वाव आहे थोडा अजून.
वावटळ थोडक्यातच टळलं असं वाटतं,
टाळक्याची मग अजून वाट लागते.

मी वाट बघत बसतो…

वीट आला खूप की मग मी नीट मारतो,
नीट मारली की मात्र माझीच वाट लागते.
टाळकं अजून ठणकतं,
बाटली जसजशी रिकामी होते,
ग्लास म्हणतो ठणठण गोपाळ.
तुझ्याशिवाय जगणार काय कप्पाळ…
मान खाली घालतो गुमान.

मी वाट बघत बसतो…

हवं तर घाल वीट टाळक्यात,
वाट लागली करून करून 'वेट'.
वेटपण तर वाढू लागलं करून करून 'वेट',
आता ये कवेत थेट!
यापेक्षा अजून सांगताच येणार नाही नीट,
कितीही आला जरी वीट, करणार नाही रीपीट.

असं काही बरळतो झोपेत,
कारण जागेपणी तर…

मी वाट बघत बसतो…

डास - २

 काकांनी रचला भाग दोन, 

माझ्यातर्फे त्यांना ice creme चा कोन

तसदी देत नाही त्यांना करून रिकामा फोन

काकांनी साधला आहे कवितेचा झोन

डास - १

 काकांचं मन उदार 

डासांचे देखिल फेडले उपकार

रक्ताचे दोनच नाही, दिले जादाचे घे थेंब पाच

डासाच्या परोपकराचा जाणवणार नाही त्यांना जाच

उन्हाळा

 I received a following forward, thought of extending it. 

==

*गर्मीचा कहर...!*

*अकोला ब्रेकिंग*

मला रात्री बेडरुम मध्ये 2-3 डास फिरतांना दिसले....

मी उठून ऑल आऊट लावणार तेवढ्यात एक डास म्हणाला..

*"काका तुमची शपथ, चावणार नाही....* 🙏

*फक्त थोडा वेळ AC मध्ये राहू द्या"* 🫣

==

भरदुपारी गरमीचा कहर होता आणि ज्याची सगळ्यांनी धास्ती घेतली होती, नेमकं तेच घडलं. अचानक विद्युत प्रवाह खंडित झाला होता. 

क्षणार्धात धापा टाकत थंड प्रवाहाचा झोत सोडणारा एसी बंद पडला आणि बाहेरच्या झळा आत येऊ लागल्या.

काका पार घामाघूम झाले होते. डास पण एसी बंद पडल्यावर काढता पाय घेऊ बघत होता.

काकांनी लगेच डासाला सांगितलं, "अरे जरा पंख फडफडव मानेजवळ, पण चावू नकोस. जीव जायचा... माझा नाही, तुझा! एक फटका मारीन..."

डासाला दया आली. तो बिचारा जीवापार पंख फडफडवून काकांना हवा घालू लागला. काकांचा घामाने जीव टांगणीला येण्याआधीच, त्या डासाच्या फडफडण्याने मिळालेल्या वाऱ्यामुळे जीव भांड्यात पडला होता.

आता काकांमधील भूतदया जागी झाली. ते म्हणाले, "दमला असशील, तहानेने कासावीस झाला असशील... हवं तर घे काढून दोन थेंब रक्त... पण बोटातूनच बरं का!"

नजरभेट

रुप तुझे मोहक

कटाक्ष तुझा दाहक

बघताच क्षणी तुला

बळी पडलो मी नाहक

पॅथॅलोजिस्टचं पथेटीक प्रेम (ppp)

दिले ह्रदय तुला

बरगड्यांनमध्ये बसवला भाता

येतेस का कवेत आता

एकत्रित करू रक्ताभिसरणाच्या बाता

कोलाहल

रात्र रात्र जागतो मी, भूतासारखा

सकाळ होताच झोपतो मी, घुबडासारखा!

ओळखा पाहू कोण मी?

मी कोण? मी कोण? .. 

कोण मी? कोण … मी?

कोण मी हे कळलं असतं,

तर जागलो असतो का मी भूतासारखा?

मान वळवून न्याहाळत बसलो असतो का तुला, असा घुबडासारखा?

मी कोणीच नाही, नाही नाही, कुणीच नाही .. 

फक्त मी, फक्त…. मी.. 

हो मीच … 

अहं ब्रम्हास्मी!

Raw: Adults only

झवझवाट

========

 मी झोपतो, पण तो उठतो

यात माझा काय दोष?

सगळे म्हणतात हा तर स्वप्न दोष

मी झोपतो, त्यालाही झोपवतो 

स्वप्नं पडतात ती बघतो 

तो परत उठतो 

अंगात नव्याने भरतो जोश

तुझ्या स्वप्नातच असतो मी मदहोश

यात माझा काय दोष

मी झोपतो … 

मी झोपलो तरी ती नाचते ना

दाण्याला केलेला स्पर्श तुलाही फुलवतोच ना. 

मग ये कि , होऊन निर्वस्त्र 

झवू या दोघे सर्वत्र 

निर्मूया नव्याने ब्रम्हांड

पट्टराणी

राजाची होती ती राणी पट्ट

घ्यावे तिने मिठीत घट्ट 

म्हणून पुरवितसे तिचे सारे हट्ट

बघतां बघतां झाली ती निगरगट्ट

चीनी कम

टाळी आपली पडते नेहमीच सोडून सम
माझा नी तुझा मस्त बसलाय जम
अब न कोई गम, जब तुम रहो साथ हरदम
पी लेंगे चाय भी अगर होगी चीनी कम

बैलोबा

सगळ्यांना ओढावाच लागतो आपला आपला गाडा
ओढता गाडा भरत जातोच पापांचा घडा
अंतरीचा सुरूच राहतो झगडा
बघून रोजचा राडा, मनोमनीच रडा

मुक्तीचा मार्ग

अगदी अंतरीची ओळख असली तरी पटली पाहिजे

ओळख पटली की पटलीच समजा

अंतरीची ओळख, आणि ओळख पटली

म्हणजे काय..

पटलेली आधीच असते, पटली आहे हे कळतं

अंतरीची ओळख पटवता पटवता 

किंवा

पटता पटता अंतर फक्त वाढत जातं

त्यामुळे भानगडीत न पडता, 

भान ठेवून गाडीत बसा

जी गाडी आपल्याला भानगड होऊ न देता 

पटापट मुक्कामी पोहोचवेल!

चारोळ्या

कधी गमतीदार फिरक्या

तर कधी खवचट टिका बेरक्या

समजलं तर छान चारोळ्या

नाहितर नुसत्या अक्षरांच्या

बेरजा आणि वजाबाक्या

हक्काचा बुक्का

बघताच क्षणी, मला मारला तिने जोरात बुक्का;
म्हटली, "भाऊच्या धक्क्यावर ये भेटायला."
मला वाटलं, 'भाऊ' म्हणून दिला की काय धक्का!
असला गोंधळ पाहून ती झाली सपशेल थक्क,
पुन्हा जोरात घातला पाठीत गुद्दा चक्क;
म्हटली, "तुला बदडण्याचा सुद्धा आहे माझ्याकडेच हक्क!"

नशा नहीं, शान!"

शान बढ़ाने के लिए पूरी जिंदगी लगती है,

पर नशा बढ़ने से पूरी जिंदगी की लगती है।

जो लोग नशा को शान समझते हैं...

क्या वो अब समझे कि नशा शान का उल्टा क्यों है?"

कू कुच कू कू कुच कू

कू कुच कू कू कुच कू 

माझ्या हाती लागलं धनुष्य 

बाण कुठे कुठे मारू

कू कुच कू कू कुच कू 

माझ्या हाती लागली हातोडी

खिळा कुठे कुठे ठोकू

कू कुच कू कू कुच कू 

माझ्या हाती लागली कुदळ

खड्डा कुठे कुठे खोदू

कू कुच कू कू कुच कू 

माझ्या हाती लागली दोरी

मी काय काय बांधू

कू कुच कू कू कुच कू 

माझ्या हाती लागली सुरी

कांदा किती किलो कापू

कू कुच कू कू कुच कू 

माझ्या हाती लागली शिडी

मी कुठे कुठे चढू

कू कुच कू कू कुच कू 

माझ्या हाती लागलं पॅराशूट 

उडी कुठून मारू

.......

कू कुच कू कू कुच कू 

माकडाच्या हाती लागलं कोलीत

माकडाला बंद करा खोलीत

प्रेमांकुर

तिने दाखवल्या मला नाना कळा,

तो दिवसही होता मोकळा.

असेच काही दिवस गेले,

अन् सुरू झाल्या तिच्या कळा!

आणी... बाणी... मी फसलो, हसलो!

वडापाव, दाबेली, छोले भटूरे

खाऊन खाऊन पोटाचं झालंय जणू पोखरण

ढम ढम्माढम ढम ढम ढम

फुटले जणू ॲटमबॉम्ब, 

पसरलं सगळीकडे प्रदूषण ॥१॥

आपलेच दात नी आपले ओठ

कशाला द्या इतरांस दूषण

खा की बिनधास्त, 

आपणच म्हणतो आपणास

बनूनी स्वतःच लंकाभेदी बिभीषण ॥२॥

परिस्थिती होऊ लागली भीषण

जमालगोट्याने दाखविली कमाल

मोलाचेच आहेत हाजमोला

परिस्थिती होण्याआधीच विदीर्ण

कामी आले कायम चूर्ण. ॥३॥

खऱ्या अर्थाने झाले चक्र 

पूर्णतळीरामाने सुचवले पुन्हा… बिनधास्त खा रे! ॥४॥

शेवटी... बुद्धच काय, बुद्धीपण हसली! ॥५॥

स्वभावाचे सावट

स्वभाव त्याचा मुळातच कडवट

त्यातून वृत्ती अतिशय चावट

सगळीकडेच चाले त्याचीच वट ॥१॥

तरी चालतसे त्याची सारखी वटवट

म्हणतसे तो, 

डोक्यावर आहे माझ्या कसलतरी सावट  ॥२॥

कडवटपणाबरोबर वाढू लागली वृत्ती तापट

प्रत्येक गोष्टीतच दिसत होती फक्त त्यास खोट

इतकंच काय, 

एकदा तर म्हणे कातडीच होतेय चामट ॥३॥

सगळ्यांचीच त्याला वाटे कटकट

काहीतरी कसं तरी करून उरकायचं झटपट

यासाठीच त्याची चाले सतत खटपट ॥४॥

नियतीचाच म्हणे हा पट

ना त्यात कुणाचे कपट

ना रचले कुणी कारस्थानी कट ॥५॥

आपसूकच मावळला तो, जरी होता धडधाकट

शेवटी सगळ्याचाच झाला शेवट ॥६॥

सापळ्याचे आमंत्रण

एका काळोख्या रात्री झपाटलेल्या बंगल्यात,

मारला होता मी एकदा एकच फेरफटका.

लांडगा आणि भुताचा उडला होता तिथे खटका,

लांडग्याने तोडला भुताच्याच मांडीचा लचका,

भुतानेही मारला त्याला जोरात एक फटका!

दोघांनाही दिला मी मशालीचा जोरात चटका!

मित्रा, स्वप्नातून असल्या करशील का माझी सुटका?

चल की दोस्ता,

मारूया पुन्हा त्याच बंगल्यात अजून एक फेरफटका!

संभ्रम

दिवसागणिक सतत वाढू लागले नवनवीन थेर,

मनात विचार उधळू लागले चौफेर.

मेंदूतच माझ्या कुणीतरी पेरलाय हेर,

सावलीनेच माझ्या धरलंय माझ्याशी वैर!

तमस

राग येताच फेकला विवेक,

जणू घरातला काढला केर.

माझ्याच विरुद्ध रचतोय कोण कट?

मेंदूतच माझ्या पेरलाय कुणी 'हेर'!

निर्धार

आत्मविश्वासाच्या दोऱ्यात ओवणार प्रयत्नांचे मणी,

गगनचुंबी पर्वतालच घालायची आता गवसणी.

लिहिणार अशक्य वाटणारी घडवून खरी कहाणी,

शंकेखोरांना वाजवू देत खुशाल पिपाणी!

यात्री

 आज अचानक दचकून उठलो रात्री

तेवढीच काय जीवंत असल्याची खात्री 

वैचारीक क्षमतेला तर  लहानपणीच लागली शाळेची कात्री

आता आपण फक्त निर्वाणापर्यंतचे यात्री 

गैरसमज आणि गैरांचा समाज - The elephant in the room

हत्तीला झाली सर्दी

मुंग्यांनी केली त्याच्याभोवती गर्दी

हत्तीला वाटले पहा किती छान माझी मैत्री

औषधपाणी करण्यासाठी जमली पहा केवढी गर्दी

मुंग्यांना लक्षात आले,

लांब यांची सोंड,बरी होत नाही सर्दी

पोखरून पोखरून खाऊ,

मुळातच आपण कोरीवकामाचे दर्दी

जालीम महेबुब

"प्यार में जहाँ खो बैठे सारा आलम,

तुम्ही बताओ अब कौन सा लगाएँ मल्हम।

हमे लगा था कि यह दुनिया है ज़ालिम,

पर दर्द दिया तेरे इश्क़ ने ऐसा...

जिसे ठीक ना कर पाया कोई पीर या हकीम।”

अनुगच्छतु प्रवाहः!

 अनुगच्छतु प्रवाहः!

==============

If you feel low,

Just go a little slow...

If you are going slow,

You are going against the flow;

That’s why you feel low.

Hence, my friend, turn around!

Go with the flow— अनुगच्छतु प्रवाहः!

You will dodge life’s blow,

And shine with your inner glow.

दाढीतल्या उवा

 राक्षसाला चालल्या असत्या उवा

त्याला झेपला नाही ढेकणांचा गनीमी कावा

आत्म्याने त्याच्या लाभो शांती

त्यासाठी खाऊया मुंगी साखरेचा रवा 

जोडीला दोन घोट कावा

https://www.facebook.com/share/1F6bHTx6ji/?mibextid=wwXIfr

रोडावलेला रोमियो

वाट तुझी पाहता पाहता,
किती होतो मी अधीर!
तळहातावर ठेवून शीर,
मी झालोय पार बधीर.
अजून धरवत नाही धीर,
एकदाच काय ते काळीज माझं चीर,
डोक्याला नको सतत पीर पीर!

कातिल मेहमाननवाजी

कभी-कभी लगता है 

दोस्तों को छोड़ कर दुश्मनों को ही मिल आऊँ 

कम से कम दुश्मनों के साथ लड़ के मरूँगा 

कंबख्त हमारे दोस्त ही ऐसे हैं 

खाना खिला-खिला के ही मार देते

#DinnerWithFriends 

खात्री

होती ना..
माझ्याकडेही होती हक्काची छत्री!

पाऊस येताच भिजणार नाही,
द्यायची ती खात्री.

ओलाव्याची वाटावी भीती,
इतकीही नव्हती माझी वृत्ती भित्री.

वावटळापरी तू आलीस,
थेट छत्रीलाच लावली कात्री,

मुसळधार असो की तुरळक,
पाऊस येताच आता, थिजतो मी.. हीच एक खात्री.

आम आम की खास खासियत 🥭

आया आया सीजन आम का

आम हो या निजाम, सब खाएंगे आम

आम दिन या खास दिन

चाहे कितनी भी हो आमदनी

खाएंगे सभी आम हर दिन

आम शब्दों से चारोळी बनी

बनाते बनाते बहुतही बन गई फनी ॥१॥

चखते ही इसका स्वाद,

हर कोई बन जाता है खास

फलों का राजा है यह,

सबको दिलाता है अपनापन का एहसास

गर्मी की दोपहर में जब मिल जाए ठंडा-ठंडा आम

सब भूल जाते हैं काम, 

फरमाते हैं आराम ॥२॥

आराम .. आ राम, आ राम करते बुलाते

राम को भी देते आम

राम नाम देता सुकून..

सुकून से मिलता आराम

चाहे कितना भी हो काम ॥३॥

आम आम की खास खासियत

जानिए खा के आम, 

बदल जाएगी नीयत ॥४॥

जमवून जमवून जमवलय जाम!

भूक लागली, आणला ब्रेड, लावला जाम

आली भटकंतीची हुक्की, काढली गाडी, झाला ट्रॅफिक जाम

आली चाळीशी, अंग दुखतंय जाम

चोळावा बाम, झोपावं शांत, पिऊन जाम!

इंग्रजी असो की देशी - आधी भर जाम

अमृत, इंद्री जाम इंद्रियांनाही चालवते जाम

आम हो या निजाम, सगळ्यांनाच जाम आवडतो जाम!

जमवून जमवून जमवलं, जमवता जमवता जमलंय जाम!

बांधिलकी

तुझ्यासाठी माझ्या मनाने फक्त गुंफले शब्द,

तू मात्र गुंतवले क्षण,

तू येताच जणू वेळही होते स्तब्ध.

तू गेलीस तेव्हापासून मात्र सगळंच निस्तब्ध,

दे की एखादा सुखद धक्का, ये कवेत पुन्हा,

बांधिलकीला इतकी का बद्ध?

सिध्दांत

सिध्दांत : मित्रांबरोबरच्या चहाच सुख, आणी तिच्याबरोबर न प्यालेल्या कॅाफिचं दु:ख यांचा हिशोब तारुण्यातच लावायला जे शिकतात; ते आयुष्याचा जमाखर्च उतारवयाच्या आधीच चोख मांडतात.

मंगळयात्रा

टंगळ मंगळ करता करता

गाठला मी एकदा मंगळ

कडक ऊन्हात पिऊन पन्हं

फारच केली मी तिकडे चंगळ

फुगा

 अपेक्षांचा फुगा फुगवाल तेवढा फुगतो

त्याला वास्तविकतेच्या टाचणीने फोडणे हेच ईष्ट!

..

स्वप्नपरी

बघून तिचा सुडौल बांधा

तोल माझा गेला

हात पुढे करून

तिने लगेच कौल दिला

रक्तबंबाळ रोमियो

आतूरतेने वाट पाहतात डोळे
अचानक लागली पापणी
गेलीस त्याचवेळी डोळ्यासमोरूनी तू कधी
आयुष्यभराची राहील हिच बोचणी ॥१॥

बोटातच म्हणून खुपसली मी टाचणी
तुझ्यावरच्या प्रेमाची अजून काय देऊ चाचणी?
खुशाल कर वाहत्या रक्ताच्या प्रत्येक थेंबाची तपासणी ॥२॥

देह जरी हा पडला धुमसत मसणी
अपूरी राहीली जरी माझी हि कहाणी
सदा जीवंत राहील विच्छा माझी
घालण्यास तुझ्या ह्रदयास गवसणी ॥३॥

वजनघटाईची डायटगिरी

चहाच्या कपात करावी कपात,

चहाच्या कपात चहाऐवजी ओतावी कॉफी काळी.

तळहातात मावेल इतकाच खावा वरण भात,

हळूहळू नियंत्रित आहारानेही वाजेल ब्रह्मानंदी टाळी.

धूरंदर - २

घायल से बना घातक,

कठिन था बहुत यह सफर।

उसकी नज़र की धार,

और सही मौके का उसका सबर।

अंदर के ईंधन को दी डोभाल ने चिंगारी,

बेचिराग कर दी उसने सारी की सारी लियारी।

कहो जसकिरत या हमजा, 

वो तो है धुरंधर! वो तो है धुरंधर! वो तो है धुरंधर!

रोमियो लट्टू

चटक-मटक चवळी चटक,

रसरशीत तारुण्य, 

बघतोय तुला टकमक!

भटकली भवानी भटक-भटक,

चाळीशी आली तरीही आहे चमक-धमक,

अजूनही तुझ्याचकडे बघतो एकटक!

गुन्हा

तुझ्या लेखी घडला असेल गुन्हा

तरी मी करणार तेच पुन्हा पुन्हा

वाटेल ती लावा कायद्याची धारा

मी भिजणार मनसोक्त येताच वर्षाधारा

कायद्याचं म्हणाल तर काय द्यायचं बोला

कांद्यांची भजी आणि चहाचा ठेला

नकोच घरी तळण्याचा झमेला

चल बरोबर, नाही तर मी निघालो एक अकेला

पुन्हा आलीच जर पावसाची सर

तितक्याच सहजतेने येईल मला लहर

लहरीपणामुळेच केल्या समुद्राच्या लहरी पार

जीवनात आला किती मोठा कहर

जीवंत लहरी मन असेल सतत हजर

सांगण्याचा मुद्दा, आला पाऊस

खा भजी फिटेपर्यंत हौस

आपल्या आत जरी असला देव,

आपण शेवटी हाडामासाचेच माणूस

घ्या उपभोग मनमुराद

जगा जीवन असं की सगळे देतील दाद

कुणास वाटलंच की भिजून घडला प्रमाद

वाटू देत त्यांना, ते त्यांचे त्यांचेच होतील बाद

गुन्हा

तुझ्या लेखी घडला असेल गुन्हा

तरी मी करणार तेच पुन्हा पुन्हा 

वाटेल ती लावा कायद्याची धारा

मी भीजणार मनसोक्त येताच वर्षाधारा

Happy Mother’s Day

पुण्यवानास, अगदी साक्षात भगवंतालाही खाऊ घालते

— ती आई!

भगवंतालाही खट्याळपणापायी, उखळाला बांधून ठेवते

— ती आई!

पापी उदरही जी पापुद्र्याच्या पोळीने भरते

— ती आई!

आणि त्याच उदराच्या पाठीवर, तितक्याच त्वेषाने फटके मारते— ती आई!

डोस

डोसकुणी पाजतो देशभक्तीचा डोस,

कुणी पाजतो कर्तव्यदक्षतेचा डोस,

कुणी पाजतो स्वावलंबनाचा डोस,

पण स्वतः कुणीच पीत नाही;

या चारोळीतून श्रोत्यांना हाच डोस.

अर्ज किया हैः पार्टी दो

ए गालिब चाहे कर ले शेरो शायरी

चाहे तेरे दिल के टुकड़े हजार

या तेरा दिल जानम के लिये बेकरार

तेरी शेरो शायरी सब बेकार

भुखे दोस्तों ने की है दरकार

खत्म कर ये कंजूसी और मक्कारी

अब तो पार्टी की है जिम्मेदारी तुम्हारी

खुश हैं हम, चाहे खिलाओ सब्जी-तरकारी

या हो गरमा-गरम 'झुकणा और भाकरी' 

बेरकी मोहरी

तिरप्या परातीत टाकली मोहरी

काही जाड, काही बारीक, पण होती एक बेरकी

धावली ती जोरात, 

अपूरी पडली तिला परात

बाकी पसरल्या ईकडे तिकडे स्वयंपाक घरात 

म्हणू लागल्या सगळं मुसळ केरात

बेरकिने हेरली सायकल दारात

थेट परतली शेतात

शेतकऱ्यांशी करून संगनमत

सगळ्यांनाच वाटली मोहरीची खरात

पुढल्या वर्षीच्या हंगामात

मिथ्या

इंद्रियांचेच सगळे चोचले,

कुणाचे चोचले कधी कसे कुणास बोचले;

तोडीत लचके, बनूनी लांडगे,
लागले लगेच हिणवू, बनूनी कोल्हे

होणार नक्की अधोगती, दाखवू लागले भीती. ॥१॥

जेथे खुंटते मती,

तिथे सुरू होते प्रीती;

प्रीतीची होताच प्रचिती,

नाहीशी होते अस्तित्वाची भीती ॥२॥

बागूलबुवा नैतिकतेचा, वाजविता होई फजिती,

गंमत सगळी, सगळीच माती, 

होते जेव्हा अनुभूती; 

जो येतो, तो जातो

तरी म्हणतो ठोकूनी छाती,

"माझीच चोख नीती, मीच घडवेन क्रांती!"

होईल आता इथेच उत्क्रांती ॥३॥

नको क्रांती, नको उत्क्रांती; हवी फक्त शरणागती

निरुपयोगी ठरेल, केली जरी ब्रह्मांड भ्रमंती,

विरली सगळीच भ्रांती, हरी नामातच अखंड शांती॥४॥

धुरंदर विषकन्या

किती मोठा तिचा जिव्हाळा

एवढा छान रचला तिने हा सोहळा

मर्यांदेचा मी पुतळा 

क्षणार्थात पडलो दुबळा

जिव्हाळ्याचा सोहळाच मुळी होता सापळा 

जीजाजींबद्दल जिव्हाळा

पांडूरंगाचे भक्त तुम्ही 

काय पावसाळा, काय उन्हाळा

रंग शोभूनी दिसतो जरी काळा

आवडता रंग तुमचा निळा 

नको आपणास काजळाचा ठिपका

नको आपणास आधार कार्ड 

ओळख त्यास पटली केव्हाच आपली

नाहीतर बदडला असता बेदम होईस्तोवर काळा निळा

तुमच्या अंगी नाना कळा

कुठे शिकला शाळा

गुरूंजींनी मारला शाळेलाच टाळा

उन्हाळ्याच्या सोसता खुशाल झळा

आधार कार्डवर नकोच चाळा

पावसाळ्यात करता जनजागृती 

वदवूनीः पाणी गाळा, नारु टाळा

अजरामर

 केल्या आपण किती कृल्प्त्या नी कुरापाती 

खर्चं करुन झाली कमी खाती

जमा खुप अक्कलखाती

दगडी लेण्यां बघतानाच्या 

तुझ्या नी माझ्या स्मृती 

चिरकालासाठी कोरल्या थेट ह्रदयावरती

बोलबच्चन

 दुध उकळता भांडे जसे करपले

प्रेमात तुझ्या मन माझे खरचटले
जीवन जसे जसे भविष्यात भरकटले, 

सहवासाविना तुझ्या, तुझ्या आठवणीं जणू शुल्लक टरफले

खरं सांगू माझ्या जीवनात, माझे मन परत कधीच न करमले

आधुनिक म्हण

ध्येय असताना मार्ग हुडकणं अवघड नसतं,
मार्ग सापडेल म्हणून जंगल तुडवणं सोपं नसतं.

अनादी

झोपून झोपून उबवतो गादी
नर मुळातच आळशी, नादी
येताच हक्काची मादी
तयार होतो घालून खादी

आतंकवाद ९/११

रागासारखा नाही अजातशत्रू
संगतीने त्याच्या दुःख झाले जिवलग मित्र
राग, लोभ, द्वेष, हिंसा सर्वत्र
शैतानानेच जणू रचले षडयंत्र
बनवून रागास मानवतेचा अजातशत्रू

चटक्यातून सुटका

सद्सद्विवेकबुद्धीचा जाणवतो दाह

किती करावा म्हणतो मी उहापोह 

अनुगच्छति प्रवाह, आयुष्य होई सुखावह 

Lost in Social media

 दृश्य असावं असं कि बघतच रहावं

गाणं असावं असं कि एकतच रहावं

गुंता असावा असा कि गुंतूनच रहावं

कुरण असावं असं कि चरतच रहावं

सात्विकता

चहाच्या जोडीला खाल्ले पोहे
पोह्याच्या जोडीला ऐकवले दोहे
दारूच्या जोडीला चाखला चकणा 
चकण्याच्या साक्षीला बेवड्याच्या आणाभाका
  

आधुनिक म्हण

 रात्री दारू, कुशीत पारू

भोग

 सोमरस असो व अमृततुल्य 

करावे सगळ्या द्रव्यांचे प्राशन 

मनोसक्त करावी मजा 

मेंदूला द्यावा वैचारिक आराम 

आणि शरीराला द्यावे कष्ट 

सुगरण

मी आहे सुगरण
करतो मस्त शिकरण
शिजवतो भात; सातच्या आत
वाढताना वरण, डाव पडला तुपात 

शीण

जगभर भटकलो वणवण
ना साजरा केला कुठचा सण
डोक्याला सतत भणभण
अंगात सतत कणकण

आत्मकथा

 प्रत्येकाची असते विशिष्ट गोष्ट

त्यात कुणीतरी असतं खाष्ट

कुणी खायला असतं तयार अन्न उष्ट

त्याला देतात प्रोत्साहन, हेच सगळ्यात चविष्ट

कुणाचे जुळतात संबंध घनिष्ट

तर काहींचे उडतात खटके, मुळातच ते नतद्रष्ट

गोष्टीतल्या सगळ्या पात्रात, गोष्ट सांगणारा सगळ्यात विशिष्ट

तो म्हणतो मीच करतो सगळ्यात जास्तं कष्ट

मलाच पोसा, मला व्हायचंय अजून धष्टपुष्ट 

काहीही

=============
इकडचं जुळत नाही
तिकडचं सुटत नाही
चालू आहे काहीही
किती दात काढायचे - हि हि हि

लवचिक कवी

 कधी दारू तर कधी चहा

कधी चकणा तर कधी पोहे
कधी चारोळी तर कधी दोहे

महाविद्यालयीन प्रेम

 प्रिये ये लवकर, टळेल त्वरेने हे पर्व

शास्त्र, कला, गणित, वाणिज्य
बदलेले तुझ्यासाठी किती वर्ग
कशाचाच  नाही मला गर्व
मिळून दोघे करु द्विगुणित सर्व

गर्वाची शाळा

आयुष्यभर भरतो सतत शाळेचा वर्ग
ज्ञानाऐवजी प्रत्येकजण गोळा करतो फक्त गर्व
झुगारून पुस्तकी ज्ञान सर्व
एखादाच घडवतो काही नवीन, सुरु होते नवीण पर्व

आधुनिक म्हण

ना काही विचार, ना काही आचार
फक्त शब्दांचा सतत भडीमार

पौर्णिमेचा चंद्र

देवांचाही देव इंद्र 

घेऊ शकत नाही विकत 

पौर्णिमेचा हा चंद्र

मीही तुझ्यासाठी फक्त तुझ्यासाठी आणतो 

त्यास पृथ्वीतलावर, बघून अमावसेची रात्र 

व्यर्थ

================
अर्थार्जनासाठी घालवतो अनोमोल वेळ
वेळे म्हणजे अर्थ, तरी व्यर्थ विचारात खालावू नये वेळ
अर्थार्जन व्हावे व्यर्थ
कळेल तेव्हाच काळाचा अर्थ
दानशूर आम्ही निस्वार्थ

आधुनिक म्हण

मोत्यांचा हार काल्पनिक
चालवी संसार वास्तविक 

==

बोलाचिच कढी बोलाचाच भात

प्रवास

प्रवासाची गती ठरवते वाहन
प्रवासाचे अंतर ठरवतो भूगोल
प्रवासाची किंमत देतो वेळ 

प्रवासाचा फायदा व्यक्तिमत्व 

आधुनिक म्हणः गाडी

घ्यावी अशी गाडी
जिला पेलवेल आपली जाडी

ट्र्क ची पाटी

टाळा घोटाळाः नियम पाळा

तर्क

शरीरास घातक रोग - कर्क 

अन मनास घातक रोग - तर्क 
घेतला जरी अमृताचा अर्क
शनीची दृष्टी राहणार कायम वक्र 

बाशिंग्या

ज्यांनी वाचलं पुस्तक
ते चाळत नाही मुखपुस्तक 

चोळी

हात चोळीत गेला
दुसरा हात चोळीत गेला

नामंजूर

कळण्याआधीच काळात होशील लुप्त

मिळणार नाही कधीच गाडलेले धन गुप्त
उगाच विचार ठेऊं नकोस सुप्त
देवीचा नाही, ना देवाचा, तू हो फक्त कर्माचा भक्त
लागलंच तर आटीव थोडं रक्त
मार्ग हाच एक, जाचातून होण्याचा मुक्त 

भोक

रसिकांस दिसतो नभीचा चंद्र
अरसिकास दिसते नाभीचे छिद्र
ज्यांची वृत्तीच मुळी क्षुद्र
ते काय आळवू शकणार पावसा-साठी इंद्र 

सोडा

ती लटक्या रागाने म्हटली
किती पिता, 

स्कॉच तरी सोडा
तो म्हटला नाही, 

स्कॉच बरोबर नकोच सोडा

बायकोचा कोप

बायकोचा माझ्यावर सतत कोप
म्हणते रात्री लागत नसेल जर झोप
तर पी दूध उगाळून जायफळ
घालवतोस किती रे वेळ वायफळ

गुपचूप मिट डोळे, नाही तर देईन चोप

Covid

आला आला covid
बाळगू नका भिड
जमवू नका उगाच भीड
उगाच करू नका चीड चीड

Covid - 2

 घरी बसा शांत

त्यानिमिताने काढा थोडी उसंत
कुटुंबाबरोबर रहा आनंदात
एकमेकाचीच तर होती ना पसंत

तत्सम, आता तोंडाला सुटले पाणी 

साप्ताहिक

एकालाच हाकत असे मी सात घोड्याचा रथ
तुडवण्यास खडतर जीवनपथ
देवकृपेन मिळाली तुझी साथ
भरतोस रंग, जणू पानामधला काथ

देव

 internet गुरु सांगतात शोधा देवाला 

internet गुरु सांगतात शोधा देवाला 

देव तुमच्यातच आहे. शोधा त्याला 

आम्हाला खिशातली घराची किल्लीही न सापडे

ठेव देव तुझा तुझंपाशी 

माकड तुझ्या उशाला

बेचव

काटेबद्ध जगणे, करते जीवन बेचव

जणू रोज एकच काम

ढकला कालनिर्णयाचा रकाना 

तंबाखूलाहि येते खरी चव

मळण्यावर घालून चुना 

दिनचर्या - बळे बळेच क्रीटीव्हिटी

रोज करावे स्नान 

हे तेर सगळ्यात आसान 

जोडीला करावे आसन 

सुदृढ राहील शरीराबरोबर मन 

जेवणयाऐवजी करावे आचमन 

विष्ठेचे करावे नियमित गमन 

डोक्याला लावावे तेल 

नाही तर आहेच उजडा चमन 

ध्यानी ठेवून क्षणभंगूर जीवन 

करावे सतत हरी नमन