सत्यनारायण आणी त्यानंतरची कथा
अशी आहे आपली प्रथा
साजूक तुपात प्रसादाचा शिरा
तात्काळत वाट बघण्याची व्यथा
सांगावी कशी नी कुणाला
चिंतेने या ताणल्या मेंदूच्या शीरा
त्यातून गुरुजीही आले उशीरा
संयमाचे धडे मिळतात करून असली प्रतीक्षा
पण त्या त्यावेळी मात्र वाटते हि बळजबरीची शिक्षा
एक ना अनेक, आपल्या पंरपरांचा मोठा वारसा
काहींना लहानपणीच मिळते अशीच दिक्षा
No comments:
Post a Comment