येतो तो तो क्षण अमृताचा।
जें जें भेटे तें तें दर्पणींचे बिंब
तुझें प्रतिबिंब लाळेगोडे।
सुखोत्सवें असा जीव अनावर
पिंजऱ्याचे दार उघडावे।
संधिप्रकाशांत अजून जो सोनें
तों माझीं लोचने मिटों यावीं।
-बा.भ.बोरकर.
===========================
culinary explorations result into in Artistic expression
===========================
कर्माचा सिध्दांत
===========================
दुपारच्या जेवणामुळे रात्रीच सुरु झाली हगवण
संडासापर्यंत पोहचेतोवर मोजले १०० अमृतक्षण
पावलोपावली एकच होती धास्ती
थेंब थेंब म्हणता म्हणता चड्डी होतेय का पिवळी चिंब
दर्पणी न बघताच दिसले होते माझे मलाच खव्वयै प्रतिबिंब
सुखोत्सवें असा जीव अनावर पिंजऱ्याचे दार उघडावे
वाटत होते जोरात रडावे
मोकळीकतेने उडला फवारा
सगळेच संपले हेवेदावे
पसरताच सर्वत्र पुरावे
मनस्वी सोडला सुस्कारा
आतड्यांनीच जणू केला पुकारा
जगणार उद्या नक्की खाण्यास नव्याने चविष्ट कचरा
No comments:
Post a Comment